سیزده رجب بود...

این کعبه است. 
خانه خداست. 
معمار آن آدم صفی و ابراهیم خلیل بوده. 
آجرهایش با دستان اسماعیل ذبیح آشناست. 
زمینش بدن انبیای بزرگ خدا را، در آغوش گرفته. 
چگونه می شود سه روز، زن بارداری را در خود جای دهد؟ 
پیرمرد گفت: 
من و دوستانم با چشمان خود دیدیم! ما چند نفر کنار کعبه حرف می زدیم، فاطمه بنت اسد وارد شد. به سختی راه می رفت. از درد به خود می پیچید. مقابل کعبه ایستاد، دست هایش رو به آسمان بود و مناجات می کرد. 
نزدیک شدم ببینم با این حال زار برای چه اینجا آمده؟ حضرت علی علیه السلام 
با خدا چه کار دارد؟ شنیدم می گفت: 
پروردگارا! 
من به تو و به هر پیامبری که فرستادی، ایمان آورده ام. 
هر کتابی که نازل کردی باور دارم. 
گفته های جدم ابراهیم علیه السلام را تصدیق می کنم. 
پیرمرد توضیح داد: می دانید که فاطمه بنت اسد، از نوادگان اسماعیل است. 
بعد گفت: از تو می خواهم که به حق خانه ات و به حق فرزندی که همراه دارم. 
- او که با من سخن می گوید و مونس من است و یقین دارم یکی از آیات عظمت توست - ولادت او را بر من آسان کنی. 
تا این سخنان از دهان او خارج شد ناگهان دیوار کعبه شکاف برداشت! شکاف کاملاً باز شد. 
به حدی که یک نفر بتواند به راحتی از آن رد شود. بعد هم او وارد شد و لبه های شکاف به هم رسید. اینک سه روز است داخل کعبه است. 
در همین گیر و دار چشم ها به طرفی برگشت. مردی با چهره ای جذاب وارد مسجدالحرام شد. لبخند دل نشینی بر لب داشت. 
از همان دور که می آمد، به شکاف کعبه خیره شده بود؛ همان جایی که سه روز قبل باز شده بود و زن بارداری را در آغوش گرفته بود. 
جمعیت اطراف کعبه افزوده شده بود و همگی متوجه مرد تازه وارد بودند او کیست؟ ابوطالب است! همسر فاطمه بنت اسد، که اینک در کعبه است. 
ابوطالب در مکه از احترام فراوانی برخوردار بود و بزرگ خانه خدا محسوب می شد. در کارهای مهم، حرف، همیشه حرف او بود. پدرش عبدالمطلب نیز این گونه بود؛ همان که در داستان ابرهه و اصحاب فیل، شایستگی فراوانی از خود نشان داد. 
ابوطالب نزدیک شد. مردم به احترام او کمی عقب ایستادند. کسانی که در اطراف نشسته بودند تمام قامت ایستادند. نزدیک شد و تا نزدیکی شکاف رفت. خدای بزرگ! این فرزند کیست که خانه خدا این گونه پذیرای مام اوست؟

منیع: http://www.13rajab.ir

/ 0 نظر / 29 بازدید